ریشههای بهرهوری در تمدنهای کهن
از زمانهای بسیار دور، انسانها به دنبال راههایی برای افزایش بهرهوری و بهینهسازی استفاده از منابع بودهاند. تمدنهای باستانی، باوجود محدودیتهای تکنولوژیکی، دستاوردهای شگفتانگیزی درزمینهٔ بهرهوری داشتند که پایههای بسیاری از مفاهیم امروزی را بنا نهاد.
الف) تمدنهای بینالنهرین و مصر:
-
سیستمهای آبیاری پیچیده: تمدنهای بینالنهرین و مصر برای مقابله با خشکسالی و افزایش تولید کشاورزی، سیستمهای آبیاری پیچیدهای شامل کانالها، سدها و آبگیرهای دقیق طراحیشده را ایجاد کردند که به مدیریت مؤثر منابع آب کمک میکرد.
-
تقسیمکار: در این تمدنها، تقسیمکار بهصورت تخصصی انجام میشد. هر فرد یا گروه وظیفه مشخصی داشت و این امر باعث افزایش کارایی و تولید بیشتر میشد.
-
ساختارهای اجتماعی و اقتصادی: وجود ساختارهای اجتماعی و اقتصادی منظم و سازمانیافته، به توزیع عادلانهتر منابع و افزایش بهرهوری کمک میکرد.
ب) تمدنهای یونان و روم:
-
فلسفه و منطق: فیلسوفانی مانند ارسطو به اهمیت تقسیمکار، تخصصگرایی و بهرهوری اشاره کرده و بر لزوم استفاده بهینه از منابع تأکید داشتند.
-
مهندسی و معماری: رومیها با ساخت سازههای عظیم و پیچیده مانند آکوداکتها (قناتهای رومی) و بنادر، نشان دادند که به اصول مهندسی و بهرهوری در ساختوساز مسلط هستند.
-
تجارت و بازرگانی: گسترش تجارت در امپراتوری روم، نیاز به سیستمهای حملونقل کارآمد و روشهای حسابداری دقیق را افزایش داد و به توسعه مفاهیم بهرهوری کمک کرد.
انقلاب صنعتی
انقلاب صنعتی، یکی از مهمترین رویدادهای تاریخ بشر است که شیوه تولید، زندگی و جوامع را بهطور بنیادین تغییر داد. این دوره با اختراعات و نوآوریهای شگفتانگیزی همراه بود که به افزایش چشمگیر بهرهوری و تولید منجر شد.
عوامل کلیدی انقلاب صنعتی:
-
اختراعات و نوآوریها: اختراع ماشین بخار، چرخخیاطی، دستگاههای نساجی و سایر ماشینآلات صنعتی، نیروی کار انسانی را تا حد زیادی جایگزین کرد و باعث افزایش تولید و کاهش هزینهها شد.
-
استفاده از انرژیهای جدید: بهرهبرداری از انرژیهای فسیلی مانند زغالسنگ، بهعنوان منبع انرژی برای ماشینآلات، تحولی عظیم در صنعت ایجاد کرد.
-
سیستم کارخانهای: ایجاد کارخانهها و سازماندهی تولید بهصورت متمرکز، به افزایش بهرهوری و کنترل کیفیت محصولات کمک کرد.
-
تقسیمکار و تخصصگرایی: تقسیمکار به بخشهای کوچکتر و تخصصی، باعث افزایش سرعت و دقت تولید شد.
-
حملونقل: بهبود سیستمهای حملونقل مانند راهآهن و کشتیهای بخار، امکان انتقال مواد اولیه و محصولات را در مسافتهای طولانی فراهم کرد.
تأثیرات انقلاب صنعتی بر بهرهوری:
-
افزایش تولید: با استفاده از ماشینآلات و فناوریهای جدید، میزان تولید بهطور قابلتوجهی افزایش یافت.
-
کاهش هزینهها: اتوماسیون فرایندهای تولید، کاهش هزینههای نیروی کار و افزایش بهرهوری را به همراه داشت.
-
توسعه صنایع: ایجاد صنایع جدید و گسترش صنایع موجود، به رشد اقتصادی و ایجاد فرصتهای شغلی منجر شد.
-
تغییرات اجتماعی: انقلاب صنعتی تغییرات اجتماعی و اقتصادی گستردهای مانند مهاجرت به شهرها، رشد طبقه کارگر و تغییر در سبک زندگی مردم را به همراه داشت.
نمونههایی از افزایش بهرهوری در انقلاب صنعتی:
-
صنعت نساجی: با اختراع دستگاههای نساجی، تولید پارچه بهطور چشمگیری افزایش یافت و قیمت لباس کاهش یافت.
-
صنعت آهن: استفاده از کورههای ذوبآهن با بهرهگیری از زغالسنگ، تولید آهن را ارزانتر و سریعتر کرد.
-
حملونقل: راهآهن و کشتیهای بخار، حملونقل کالا و مسافر را تسهیل کرده و به گسترش تجارت کمک کرد.
مهمترین دستاوردهای انقلاب صنعتی:
-
رشد اقتصادی بیسابقه: باعث رشد اقتصادی سریع و پایدار در کشورهای صنعتی شد.
-
توسعه فناوری: اختراع و توسعه فناوریهای جدید، به پیشرفت علم و تکنولوژی کمک کرد.
-
تغییر سبک زندگی: شیوه زندگی مردم را بهطور کامل تغییر داد و به ایجاد جامعه مدرن کمک کرد.
در کل، انقلاب صنعتی نقطه عطفی در تاریخ بشر بود که با افزایش بهرهوری و تولید، پایه و اساس بسیاری از پیشرفتهای علمی، تکنولوژیکی و اجتماعی در قرنهای بعد را بنا نهاد.
قرن بیستم: از بحران تا شکوفایی
قرن بیستم، قرنی پرفرازونشیب در تاریخ بهرهوری بود. این قرن شاهد رویدادهای مهمی مانند دو جنگ جهانی، رکود بزرگ و پیشرفتهای تکنولوژیکی بینظیری بود که همگی بر روند بهرهوری تأثیرگذار بودند.
جنگ جهانی دوم و تأکید بر افزایش تولید:
-
بحران اقتصادی: جنگ جهانی دوم، اقتصاد جهانی را بهشدت تحت تأثیر قرارداد و باعث کمبود منابع و افزایش تقاضا برای محصولات نظامی شد.
-
افزایش تولید: برای تأمین نیازهای جنگ، کشورهای درگیر مجبور شدند بهسرعت تولید خود را افزایش دهند. این امر منجر به توسعه روشهای جدید تولید، بهبود فرآیندها و افزایش بهرهوری شد.
-
توسعه فناوری: جنگ جهانی دوم، محرک بزرگی برای توسعه فناوریهای جدید مانند رادار، کامپیوتر و مواد منفجره بود. این فناوریها پس از جنگ در صنایع مختلف مورداستفاده قرار گرفتند و به افزایش بهرهوری کمک کردند.
سیر تکامل مفهوم و تعاریف بهرهوری
شروع بهکارگیری رسمی واژه «بهرهوری» (Productivity) به حدود ۲۵۰ سال پیش بازمیگردد. این کلمه از فعل Produce در زبان انگلیسی میآید.
-
۱۷۶۶: فرانسوا کُنه (François Quesnay) در کتاب «جدول اقتصادی» این واژه را مطرح کرد.
-
۱۷۷۶: آدام اسمیت بر اهمیت تقسیم کار و تخصصگرایی به عنوان عوامل تقویتکننده کار تأکید نمود.
در ادامه، دانشمندان و صاحبنظران تعاریف مختلفی از بهرهوری ارائه دادهاند که برخی از آنها در جدول زیر خلاصه شده است:
| نام دانشمند | سال | تعریف دانشمندان از بهرهوری |
|---|---|---|
| فرانسوا کُنه | ۱۷۶۶ | ظهور واژه بهرهوری در کتاب او |
| آدام اسمیت | ۱۷۷۶ | تأکید بر تقسیم کار و تخصصگرایی به عنوان عامل افزایش تولید |
| لیتر | ۱۸۸۳ | توانایی تولید |
| فردریک تیلور | ۱۹۴۷ | استفاده از روش علمی در انجام کار، انتخاب و آموزش کارکنان و تقسیمکار |
| فابریکانت | ۱۹۶۲ | نسبت بین خروجیها و ورودیها |
| کندریک و کرایمر | ۱۹۶۵ | ارائه تعاریف تخصصی برای بهرهوری جزئی و کلی |
| برنولاک | ۱۹۷۷ | میزان خوب تولید کردن با استفاده از منابع |
| سومانث | ۱۹۷۹ | معرفی انواع بهرهوری در ارتباط با سازمانها و شرکتها |
| تورو | ۱۹۹۳ | عاملی ضروری و بلندمدت که سطح زندگی کشورها را تعیین میکند |
| جیمز کلارک | ۲۰۰۳ | نسبت بین خروجیهای تولیدی و منابع ورودی که با فناوری پیشرفته اندازهگیری میشود |
| ماریا لیو | ۲۰۰۵ | بهینهسازی استفاده از منابع برای تحقق اهداف سازمانی در محیطی رقابتی |
| آندرهاسون | ۲۰۰۹ | توانایی یک سازمان در تبدیل منابع به محصولات و خدمات با کیفیت بالا و هزینه کم |
| پترسن و کوپر | ۲۰۱۲ | ترکیبی از کارایی و اثربخشی برای ارضای نیاز مشتریان با منابع محدود |
| لیزا توماس | ۲۰۱۴ | توانایی یک سازمان در استفاده از دادههای بزرگ (Big Data) برای بهینهسازی فرآیندها |
| سوزان موری | ۲۰۱۸ | توانایی یک سیستم در تقلیل ضایعات و افزایش ارزش افزوده برای مشتریان |
| مایکل جانسون | ۲۰۲۰ | چگونگی بهینهسازی فرآیندها توسط سازمانها با استفاده از هوش مصنوعی و رباتیک |
این سیر تکاملی نشان میدهد که مفهوم بهرهوری از یک نسبت ساده ورودی و خروجی، به تدریج به مفهومی پیچیده، چندبُعدی و فناورانه تبدیل شده که کارایی، اثربخشی، کیفیت، کاهش ضایعات و ایجاد ارزش برای مشتری را در بر میگیرد.
